Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

June 28 2017

2899 4768 500
2901 de53
Reposted bynotyourstrawberry notyourstrawberry
Jeśli masz coś do powiedzenia, to po prostu mi to powiedz…
— (via niewidoczny-smutek)
2904 f7f9
Do czego dążę? Do perfekcji
— (via crazylittlepancake)
2905 891d 500
Reposted bynotyourstrawberry notyourstrawberry
Czytałem kilka książek, w których rozmawiano z ludźmi bliskimi śmierci. We wszystkich powtarzała się jedna myśl. Kiedy te osoby na skraju życia i śmierci pytano czego żałują, nie mówili, że tego, że nie zarobili więcej kasy. Ani tego, że nie spędzali więcej czasu w pracy. Żałowali niezrealizowanych planów.
— Pokolenie Ikea “Co powiemy swoim dzieciom, gdy zapytają, jacy byliśmy, mając 16 lat? A jacy mając 30?”
(via wzruszenia)
Potrzebuje twego głosu by wziąć się w garść
— (via niewidoczny-smutek)
Reposted bynotyourstrawberry notyourstrawberry
2910 81c3 500

josephinite:

I should use overknee socks more often cuz it’s so cute ?!

Aby zacząć cieszyć się życiem, trzeba zrozumieć, że na większość rzeczy po prostu nie ma się wpływu. A skoro nie ma się wpływu, to po co się nimi przejmować?
— “Brud” Piotr C (via domsaaa)
Nie wszystko, co mówię ma sens i nie zawsze mam rację. Miewam wahania nastroju, łatwo potrafię się zdenerwować. Nie umiem być często miła i pogodna. Bywam milcząca i gadatliwa. Mimo tego nigdy nie zdradę bliskich, za przyjaciółmi skocze w ogień, choć wiem, że to oni czasem go rozpalaja.
— (via ckkd87)
Mam pragnienie, gdy patrzę jak pijesz, zazdroszczę wtedy wodzie twoich warg, potem oblizujesz językiem usta, a ja zazdroszczę językowi, a gdy ponownie sięgasz po szklankę z wodą, chciałbym być brzegiem tej szklanki.
— Piotr Adamczyk (via xxrapgoddess)

to było zbyt wiele, czułam ze w każdej chwili upadne na kolana i nie wstane.
to był ciężki czas, być zakochanym w kimś kto nie kocha już ciebie i pisać poezję o pięknej miłości? pieprzony absurd.
uczucie, że sie dusisz bez tej osoby w jakimś stopniu.
to siedzi w tobie, przez cały ten czas coś cie trzyma do tej osoby ale kochasz siebie na tyle by odpuścić, pójść dalej chociaż odrobinę.


to był ciężki okres, chodziłam do ludzi ktorzy niszczyli mnie psychicznie, wracałam do domu i pisałam.
pisałam i pisałam i pisałam, nie spałam.
czasem zastanawiałam się czy jest sens wydania tej książki, bo wtedy za dużo sie wydarzyło.
nie miałam chwili na oddech, pracowalam w miejscu w którym odechciewało mi się żyć i pisałam książkę o byłej miłości bez której nadal jest mi źle.
czasem jest to wszystko i myślisz sobie - pierdolę to, kurwa pierdole to bo nie możesz juz wytrzymać.

gdy pisałam książkę miałam stresujący okres, myślę że nie skończyłabym jej i nie zabrała się za wydanie gdyby nie ludzie których miałam przy sobie.
gdyby nie oni, pewnie upadłabym już dawno i nie wstała.

— okres w którym pisałam dziewczynę z różą (via cry-bea)

June 27 2017

Hej Ty! Tak TY! Dobrze, że jesteś :)
— (via zero-powagi)

June 18 2017

Ma pan rację, człowiek najchętniej rozmawia samym sobą. Według mnie, nawet kiedy z kimś rozmawia, w gruncie rzeczy rozmawia z samym sobą.
— Wiesław Myśliwski „Traktat o łuskaniu fasoli“ (via polska-poezja)

June 15 2017

5813 2778

feelboss:

me: i’m fine

internally: *the tunnel scene from willy wonka*

5854 c730 500
5875 51e9
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl